Laatste blog vanuit Bolivia!

Hallo lieve mensen,

hier even een snelle update van waar ik afgelopen week geweest ben.
Zaterdagavond, na een SUPER laatste avond te hebben gehad in Sucre, ben ik met de bus naar Copacabana gegaan. Hier heb ik de eerste dag de stad verkend en de tweede dag heb ik een eilandtour gedaan naar Isla del Sol (eiland van de zon). Dit was een supermooie tour met echt een geweldig uitzicht over het hele meer!
MAAR een dikke vette tegenvaller was dat de enige geldautomaat op het eiland kapot was en ik dus echt VEEL te weinig geld had! Gelukkig heb ik tijdens de eilandtour een heel aardig meisje uit Canada leren kennen die me het geld kon lenen. De dag erna ben ik, samen met haar, naar La Paz gegaan. Omdat ik het wat te lang vond om 8 dagen in deze stad te blijven en omdat ik een erg leuke jongen in Sucre had leren kennen, heb ik besloten om voor 3 daagjes terug te gaan naar Sucre. Na een helse busrit met eerst 2,5u vertraging door iets in de motor wat kapot was en erna een blokkade bij Potosi (waardoor ik bijna een uur met mijn tas van bijna 20 kg heb moeten lopen naar de controlepost om hier een taxi naar Sucre te pakken) ben ik eindelijk aangekomen in Sucre! Erg leuk om weer terug te zijn en iedereen weer te zien..Morgenavond vertrek ik weer terug naar La Paz, om daar nog 4 dagen te blijven. Hier ga ik 2 meisjes uit Sucre ontmoeten en gaan we onder andere de gevangenis San Pedro bezoeken, het cocamuseum en de heksenmarkt. Woensdag de 29e vlieg ik alweer terug naar Nl..veel te snel gegaan! MAAR wel veel zin om weer iedereen te zien!!

Tot in Nederland!! Liefs xxx Sanne.

0 reacties | Reageer

Hasta Luego, Sucre!

Hasta luego, Sucre!

Het is zover! Nog maar 2 daagjes en dan moet ik afscheid gaan nemen van Sucre, de stad waar ik 3 maanden gewoond heb! Vandaag heb ik de laatste dag gewerkt op het schooltje en het was een TOP laatste dag. Ik heb de kids meegenomen naar Parque Cretacico (het dinosaurus park), waar dinosaurussen op ware grote nagemaakt zijn en sporen van dino´s te zien zijn. Ze vonden het super! Ben blij dat ik ze nog zo´n leuke morgen heb kunnen bezorgen. En toen natuurlijk, mn ´favoriete bezigheid´, afscheid nemen..vreselijk! Maargoed, het is ook wel goed geweest en heb ook weer zin om nog ff lekker te reizen en erna terug naar huis te komen.

Nog even wat weetjes over Sucre, de stad waar...

- alle huisjes wit zijn en rode daken hebben
- je, in de bergen, het mooiste uitzicht van de stad hebt
- je wordt vergiftigd door de uitlaatgassen van alle micro´s
- je een taxibedrijf hebt zo gauw je een sticker op de vooruit van je auto plakt met ´taxi´
- zwerfhonden in overvloed zijn
- ze de lekkerste jugo´s van de wereld maken
- niemand ook maar een centimeter voor je aan de kant gaat als je mekaar tegemoet loopt op de stoep
- je geen 10 min. op de Plaza kunt zitten zonder aangesproken te worden door een ´shoeshineboy´ (jongetjes van rond de 13 jaar die je schoenen voor 1 Bol. willen poetsen)
- je in elke straat minstens 3 internetcafé´s hebt
- in de supermarkt een snoepje krijgt als ze een tekort aan wisselgeld hebben
- je wordt doodgegooid met openluchtwinkeltjes
- poepen en plassen ook gewoon op straat gebeurt, alsof het de normaalste zaak van de wereld is
- je je beenspieren goed kunt trainen door alle stijle straatjes
- elke reiziger langer blijft dan gepland omdat het zo´n mooi en leuk stadje is
- winkeliers hun winkels pas openen als ze daar zin in hebben
- heel veel mooie kerken en cathedralen te vinden zijn
- de mensen in het algemeen veel meer met het geloof bezig zijn dan wij
- er amper verkeersregels zijn
- degene die als eerste toetert, voorrang heeft
- je dus gek wordt van al het getoeter
- er geen bushaltes zijn en dus iedereen in- en uitstapt waar hij wil
- het een gekkenhuis is om straat om 12.00u als alle scholen uit zijn en iedereen klaar is met werken
- je geluk hebt als je warm kunt douchen
- het heel normaal is om een 12-jarig meisje als werkster in dienst te hebben thuis
- alles, maar dan ook werkelijk alles, op het dooie gemak gebeurt
- je, bij Chocolates Para Ti, de lekkerste chocola van de wereld hebt
- je een hele mooie Plaza hebt die duidelijk dient als ontmoetingsplek voor tieners
- heel veel Nederlanders Spaans komen leren en/of komen werken
- op elke hoek van de straat iemand zijn hand omhoog houdt voor geld
- heel veel universiteiten te vinden zijn. Sucre is dé studentenstad van Bolivia.
- je enorme verschillen ziet tussen arm en rijk
- op 25 mei het 200-jarig jubileum van onafhankelijkheid gevierd wordt
- om deze reden al heel veel activiteiten vooraf de daadwerkelijke feestdag gehouden worden
- heel veel voorbereidingen en opknapbeurten getroffen worden voor 25 mei
- de familie Magarinos (mijn gastfamilie) 1 van de 5 rijkste families van de stad is
- deze familie tevens de liefste en meest gastvrije van heel Bolivia is
- ik bijna 3 maanden gewoond heb
- ik afgelopen 3 maanden een hele mooie en onvergetelijke tijd gehad heb
- ik heel veel leuke mensen heb leren kennen
- ik heel veel leuke dingen meegemaakt heb
- ik m´n 23e verjaardag gevierd heb
- ik 4 weken Spaans geleerd heb
- ik voor 7 weken ontzettend leuk werk heb mogen doen
- ik nu afscheid van moet gaan nemen
- ik altijd met een fijn gevoel aan zal terugdenken.

En nu ga ik dus nog een weekje richting Copacabana, Lago Titicaca en La Paz, waarna ik op 29 april aan mijn terugreis begin. Ik zal jullie nog wel een keer deze week laten weten hoe het is om écht alleen te reizen. Vind het wel spannend! Gelukkig ga ik in La Paz nog twee Nederlandse vriendinnetjes uit Sucre ontmoeten. Wel zo gezellig! Hier gaan we in ieder geval de gevangenis San Pedro bezoeken, waar ik heel nieuwsgierig naar ben!

Liefs, xxx Sanne.

0 reacties | Reageer

Mi cumpleaños!!

Hallo allemaal,

Allereerst SUPER bedankt voor alle ontzettend lieve berichtjes gister!! Heel leuk om te lezen!

Heb een geweldige en onvergetelijke verjaardag gehad!

Donderdagmorgen heb ik mijn verjaardag op school gevierd, omdat we vrijdag vrij hadden. Ik had lees- en kleurboekjes voor de kinderen gekocht en yoghurtjes, waar ze heel blij mee waren. Vervolgens hebben ze ´Feliz Cumpleaños´ voor me gezongen en kreeg ik van iedereen een dikke kus en knuffel!
Omdat het Witte Donderdag was, gingen we toen met de hele school een processie lopen, van kapelletje naar kapelletje. Overal werd er iets over Pasen en het geloof verteld en gebeden. Alle kinderen deden heel braaf en overtuigend mee.
Donderdagavond zijn we met een paar man lekker wat gaan eten in een goed restaurantje en erna ´soort van´ op stap geweest. Omdat het Witte Donderdag was werd er nergens alcohol geserveerd en sloten alle kroegen om 0.00u. Dit was op zich niet zo heel erg, want...
Ben gistermorgen om 4.00u opgestaan om de processie te lopen (ja, echt waar, alweer!). Ik heb dit samen met Monique gedaan omdat we van heel veel mensen hoorde dat je dit echt moest doen op Goede Vrijdag omdat dit zo´n geweldig ervaring is! Dus wij om 5.00u vertrokken om achter de meute aan te lopen de berg op(weer als enige gringo´s, fanatiekelingen dat we zijn ) wat een mensen, al zo vroeg! En langs de kant waren allemaal kraampjes te vinden waar je kaarsjes, kruisjes en eten &drinken kon kopen. Terwijl wij naar boven liepen kwamen allemaal dronken jongeren (met ghettoblasters) ons tegemoet lopen die de nacht op de berg hadden doorgebracht...heel apart! Na een uur waren we boven en toen we hier, bij het Jezusbeeld, aankwamen wisten we niet wat we zagen! Wat een mensen! En ook weer allemaal tentjes met vanalles en nog wat...Hier hebben we gewacht tot de zon opkwam, wat natuurlijk ook super was om te zien...en toen zijn we weer naar beneden gelopen. Rond 7.30 waren we weer beneden, hebben we een bakkie koffie gedronken en om 8.30u heb ik de taxi naar Yotala gepakt. Dit is een dorpje 20 min. van Sucre vandaan. Hier heeft mijn gastfamilie een vakantiehuisje en ik was hier voor vandaag ook uitgenodigd. Eén van hun dochters was namelijk ook jarig. Hier hebben we (weer!) een wandeling door het dorpje en in de bergen gemaakt en erna was het tijd om te eten (wat in deze familie ong. het belangrijkste is dat er bestaat!). De hoeveelheid aan eten dat er hier werd klaargemaakt zou voor half Bolivia kunnen zijn! Niet normaal! Eerst kregen we drie typische paasgerechten voorgeschoteld, toen een soort hartige cake, vervolgens rijstepap en als afsluiter een gigantische chocoladetaart (gemaakt van échte melk- en witte chocolade!) Pffff...en omdat het onbeleefd is om iets te weigeren heb ik netjes alles opgegeten! Erna stond ik natuurlijk op ontploffen!
Om 16.30 was ik weer thuis en hadden mn huisgenoten het huis versierd, taart gebakken en champagne!!
´s Avonds zijn we nog ergens wat gaan drinken. Hier kreeg ik mn wijn in een koffiekopje, omdat er eigk geen alcohol geserveerd mocht worden. Maar omdat ik jarig was maakten ze een uitzondering Ook dit was weer erg gezellig. Er werd zelfs nog voor me gezongen in het cafe, kreeg ik een geweldige (verjaardags)helm op en WEER een stuk chocoladetaart!
Het uitgaan viel dus helaas een beetje tegen, omdat er geen alcohol was en het erg uitgestorven was overal.

Maar ondanks dat kan ik dus wel zeggen dat ik een ontzettend leuke dag heb gehad! Een dag die ik niet snel zal vergeten! Want wanneer zal ik mijn verjaardag nou nog eens in Bolivia vieren....

Nogmaals tnx voor alle lieve berichtjes!

Fijne Pasen! Dikke kus!

Ps. voor foto´s van mijn verjaardag, zie fotoboek!

0 reacties | Reageer

Aftellen is begonnen :(

Hallo lieve mensen,

hier weer een berichtje van mij! Het gaat nog steeds goed met me en ik probeer zoveel mogelijk te genieten van de laatste weekjes want voor ik het weet zit ik weer in het iets minder spannende Nederland!

Afgelopen vrijdag was de laatste avond van Radhika (mn kamergenootje) in Sucre en om deze reden zijn we lekker luxe gaan uiteten, hebben we erna genoten van (door mij!) zelfgemaakte gelatines (dit is dé snack voor kids hier, erg lekker!) en zijn we naar een heel leuk feestje geweest in een cafe waarvan de eigenaar een Nederlander is. Dit feestje was een beetje a la Groove Garden, erg leuk! Misschien wel een beetje te gezellig..met hoofdpijn als gevolg de dag erna. Maar daar heb ik me niet door laten kisten en ben lekker met mn buurvrouw (Monique, ook Nederlands) naar een heerlijk plekje geweest, bovenop de berg zodat je een geweldig uitzicht hebt over de hele stad. Hier hebben we lekker de hele middag vertoefd onder het genot van een heerlijk versgeperst sapje.
Zondag heb ik samen met nog 2 Nederlandse meisjes een moutainbiketocht naar de 7 watervallen gemaakt. Dit was een erg mooie tocht, maar we hebben ook wel afgezien. Wat een stijle hellingen en afdalingen! Onderaan de watervallen nummer 4 en 5 hebben we geluncht en toen we terug moesten over de rosten ben ik...(lomp!) met tas en al in het water gevallen!! Dit was wel even balen, maar gelukkig was mijn camera, die in mijn tas zat, nog droog.
Na de tocht kwam Monique met het idee om te kijken wat er in de kerk te doen was, het was namelijk palmpasen. Dus wij met zijn 2tjes naar de kerk, waar het zwart zag van de locals (wij waren de enige gringo´s!). Nadat we ook een palmpaastakje hadden gekocht, hebben we een half uur buiten moeten wachten totdat we binnen waren om onszelf en ons takje te laten zegenen. Ons kan nu niks meer gebeuren erg grappig om te zien hoe dat er hier aan toe gaat! Met een gigantische wcborstel!

Verder heb ik deze week een Bingospel voor de kids in de klas gemaakt en dit met ze gespeeld. Dit was een groot succes! Leuk om hun enthousiasme te zien bij een door mijzelf gemaakt spel. Verder heb ik vandaag geprobeerd ze een beetje Engels te leren maar daar was minder interesse voor. En waarschijnlijk was het voor sommigen iets te moeilijk. Omdat de niveauverschillen zo groot zijn is het vrij lastig om één activiteit voor iedereen te verzinnen.
Maar je moet toch wat als de juf midden op de dag een ´reunion´ (wat vergadering schijnt te zijn en niet reunie) heeft en ze je alleen laat met de kinderen, om ze rustig te krijgen en te houden!
Omdat we vrijdag vrij hebben in verband met (mijn verjaardag natuurlijk ) en Goede Vrijdag vier ik morgen mijn verjaardag in de klas. Er zijn ook activiteiten rondom Pasen op school dus dit wordt een gezellige dag.

Dit was het weer voor nu! Zal jullie snel laten weten hoe ik mijn verjaardag en Pasen hier gevierd heb!

Liefs xx van mij.

0 reacties | Reageer

Donaties?

Hallo allemaal,

zoals jullie wel weten werk ik nu al een tijdje op de school van Instituto Psicopedagogico San Juan de Dios en het bevalt nog steeds heel goed.
Het is een heel groot instituut met verschillende departementen, zoals ik in een eerdere blog al beschreef; pediatrie, sociaal werk, residentie, psychiatrie en de school. Dit is het enige instituut in Bolivia voor verstandelijk en lichamelijk gehandicapte kinderen en kinderen met gedragsproblemen. Vandaar dus dat er heel veel kinderen van buiten de stad komen en intern wonen en/of alleen in de weekenden en vakanties naar huis gaan.
De kinderen die bij mij in de klas zitten wonen wel allemaal gewoon thuis, maar komen vaak van buitenwijkjes van Sucre.
Er zijn hele grote verschillen te zien met de manier van onderwijs en opvang in vergelijking met Nederland en dat dit voornamelijk komt door gebrek aan geld. Om deze reden kunnen ze namelijk niet de juiste en voldoende onderwijsspullen kopen en voor de kinderen die intern wonen is de verzorging minimaal.
Omdat ik van een aantal mensen begrepen had dat ze wel wat zouden willen bijdrage, deze blog.
Voor degene die dit willen, kunnen geld over maken naar mijn rekening (rek. nr. is 57.54.88.816) en stuur dan ook even een mailtje, dan kan ik t allemaal goed bijhouden. Doe dit wel voor 16 april want de 17e is mijn laatste dag alweer!!
Dan ga ik ervoor zorgen dat het in goede handen terecht komt.

Ik weet zeker dat ze er heel blij mee zullen zijn!

Liefs, Sanne.

Ps. in het fotoboek ' Instituto Psicopedagogico' staan weer wat meer foto's van het instituut.

0 reacties | Reageer

Los mineros del diablo

Hallo allemaal,

daar ben ik weer! Dit weekend ben ik, samen met nog 2 andere Nederlandse meisjes (Radhika en Chris) en nog een Belgisch meisje naar Potosi geweest om de mijnen te bezoeken. Dit was allemaal erg indrukwekkend. Je ziet mannen werken in onmenselijke omstandigheden. Wij zijn met z´n allen ongeveer 1 uur binnen geweest en was blij toen we weer naar buiten konden! Maar de mijnwerkers in deze mijn werken gemiddeld 8 uur per dag maar er zijn bijvoorbeeld ook dagen bij dat ze 24 uur moeten werken. En dan komen ze dus de hele dag niet buiten en ze eten ook niet. Ze moeten de hele dag leven op coca, dit stilt de honger. Wij hebben dus een tocht gemaakt van een uur en dit was echt behoorlijk zwaar. Ik had echt momenten dat ik heel weinig adem kreeg en dit was een verschrikkelijk gevoel. We moesten ook een aantal keren kruipen omdat het zo laag was. Ik kan zeggen dat het niet bepaald een pretje was maar zeker de moeite waard. Vooral als je die mannen aan het werk ziet krijg je zo ontzettend veel respect voor hun. We hebben ze dan ook met plezier onze ´cadeautjes´ gegeven die we op de markt gekocht hadden (dynamiet!!, frisdrank en coca). Hier waren ze heel dankbaar voor!
Er werken ook kinderen vanaf 10 jaar in de mijnen maar die hebben we (helaas) niet gezien tijdens de tocht. Onze gids was een jongen van 27 jaar en ook een ex mijner. Hij heeft van zijn 10e tot zijn 15e in de mijnen gewerkt. Hij stopte op zijn 15e in verband met ernstige rugproblemen. Hij is in de mijnen begonnen omdat zijn opa, zijn vader en zijn broers hier ook werkte.
De eerste reden waarom mannen (en/of jongetjes) in de mijnen gaan werken is gebrek aan ander werk. Ze moeten hun geld verdienen en omdat er geen ander werk te vinden is, gaan we in de mijnen werken. Traditie (zoals bij onze gids het geval was) is reden nummer 2.
We hadden dus ook dynamiet meegenomen voor de mijnwerkers. Het werd ons aangeraden door de gids om dit te kopen. We liepen dus doodleuk allemaal met een zakje met dynamiet over de markt. Dat was wel een apart en grappig gezicht. Nadat we de mijnen uitkwamen ging onze gids dan ook aan de slag met de dynamiet die we extra hadden gekocht om er zelf ook even plezier van te hebben. Dit ging hij dus aansteken en erna kon iedereen ermee op de foto (leuk!). Nadat ik ermee op de foto was geweest, werd het me heel snel afgepakt door een andere gids die ermee wegrende en het, ver weg van ons, liet afgaan. Dat was wel even schrikken. Wat een knal! En dit steken ze dan ook af in de mijnen, om gaten te maken en om beter bij mineralen te komen.
We waren blij toen we weer buiten waren en moesten echt even allemaal bijkomen. Heel heftig wat we allemaal gezien hadden. Maar zeker de moeite waard geweest, ben blij dat ik dit gedaan en gezien heb!!

Voordat we gingen hebben we overigens de film The Devil´s Miner (El minero del diablo) hier in Sucre gezien. Deze film gaat over een jongetje van 14 jaar die in de mijnen werkt. Een hele mooie en indrukwekkende film! Een must-see, allemaal naar videotheek om ´m te huren !

Mijn laatste 3 weekjes in Sucre zijn inmiddels aangebroken! Ik ga de laatste week namelijk nog reizen richting Lake Titicaca. Ik wilde dit toch nog wel graag zien voordat ik terug zou komen naar Nederland dus heb ik besloten om dit nog de laatste week te doen en dan vanaf La Paz naar Nederland te vliegen.

Zo, nu zijn jullie allemaal weer een btje op de hoogte!

Liefs van mij.

0 reacties | Reageer

Salar de Uyuni

Hallo lieve allemaal!!

Como estan? Begint de zon al een btje te schijnen in Nederland?

Ik ben afgelopen weekend naar de grootste zoutvlaktes van de wereld geweest, namelijk die in Uyuni. En dit was echt tot nu toe het hoogtepunt van mijn reis!! Ik zal jullie een zo goed mogelijk beeld van al het moois proberen te geven. Foto´s staan in het fotoalbum onder ´Salar de Uyuni´.

Ik zal bij t begin beginnen!

Zaterdag:
Ik ben met Sarah (uit Engeland), een meisje dat ik hier heb leren kennen, zaterdag vertrokken naar Uyuni. Dit zou een reis van 8 uur worden met een tussenstop in Potosi (de stad van de mijnen, die ik ook nog ga bezoeken). De stop in deze stad was behoorlijk indrukwekkend. Wat een verschil met Sucre! Zoveel ellende en armoede! Heel triest om te zien. Na deze stop zijn we in één weg naar Uyuni gereden (5u lang) en deze weg was heel lang en met heel veel niets! Mooie uitzichten maar echt in de middle of nowhere! Wel hebben we tijdens deze rit veel cactussen, lama´s, bergen en armoedig huizen gezien...ongelofelijk hoe de mensen hier leven!!
Toen we eindelijk aan waren gekomen in het hotel genoten van een lekkere pizza en erna van een WARME douche! De eerste, na 6 weken koud te hebben gedoucht! Het hoogtepunt van de dag! Erna voldaan in slaap gevallen met het zicht op morgen! Dan zou de tour beginnen...

Zondag: dag 1 van de tour
Vandaag werden we om 11.00u bij het hotel opgehaald door de chauffeur, zijn vrouw als kok en de rest van de groep. De rest van de groep bestond uit 2 koppels, 1 uit Frankrijk en het andere koppel uit Argentinie. De eerste stop die we maakten was het treinkerkhof. Na een kwartier vervolgenden we onze tour naar de volgende stop, namelijk naar de ´fabriek´ waar het zout van de Salar verwerkt wordt en voor de verkoop klaargemaakt wordt. Interessant om te zien. Hiernaast lag het museum waar vele producten, van zout gemaakt, te zien waren en verkocht werden. Na dit gezien te hebben, reden we eindelijk naar El Salar!! We konden onze ogen nauwelijk geloven toen we deze enorme zoutvlakte naderden! Wat een onwerkelijk maar prachtig gezicht! Werkelijk alles om je heen is wit! Hierdoor kun je leuke foto´s in perspectief maken (te zien in Fotoalbum). Vervolgens vertrokken we naar het dorpje waar we zouden overnachten (San Juan). Wat bleek, we zouden in een zouthotel de nacht gaan doorbrengen. Echt alles in dit hotel was van zout, de muren, de tafel, de stoelen, het nachtkastje en de vloer...en je zou het niet verwachten maar het was een redelijk comfortabel hotel! Beter dan we van tevoren verwacht hadden...je kon er zelfs warm douchen, voor 10 Bol. We hebben heerlijk geslapen na zo´n geweldige eerste dag!

Maandag: dag 2
Vanmorgen om 7.00u vertrokken voor wederom een mooie dag met het beste weer! Een straalblauwe lucht en heel veel zon...maar door de hoogte was het behoorlijk fris! Deze dag hebben we als eerste, rijdend, de actieve vulkaan Ollague bekeken. We konden niet dichterbij komen want dit was te gevaarlijk. En na vele uren door de desert te hebben gereden kwamen we aan bij de eerste lagune...wow! Prachtig, vooral met al die flamenco´s. Erna nog een aantal lagunes bezocht en rond 12.00u almuerzo (lunch) aan de rand van Laguna Hedionda. Een prachtige plek om een lekkere lunch te nuttigen. Na ons buikje te hebben gevuld, reden we naar Arbol de Piedra (rock tree) en andere rotsformaties. Hier lag zelfs, in de schaduw, sneeuw onder de rotsen. Hoewel de zon hier heel sterk is, is het door de hoogte en de wind ook heel koud!
Vervolgens reden we door naar Laguna Colorada, waar ook ons hotel voor de tweede nacht was. Na ons een beetje gesetteld te hebben in het hostel (wat heet: een bed toegeeigend te hebben, want bijna alle groepen die de tour deden sliepen hier) zijn we de laguna gaan bekijken. Leek veel op de andere laguna´s maar wederom erg mooi! Met weer veel flamenco´s...na een lange tocht eindelijk terug in het hotel waar een kop warme thee op ons wachtte en erna een heerlijk diner (weer klaargemaakt door kokkin Leonidas). Op tijd naar bed gegaan omdat we volgende dag om 4.30u op moesten om zonsopkomst te zien!

Dinsdag: dag 3
De laatste dag om 4.30u op om om 5.00u te vertrekken om de zonsopkomst te zien. Maar voordat we deze gingen bekijken, stopten we nog bij de geisers! Ongelofelijk dat het hier ondergronds kookt! Terwijl het bovenop zo ontzettend koud is! Na de geisers te hebben bekeken, hebben we, al rijdend, de zonsopkomst bekeken. En zo reden we door naar het thermaal bad, wat 38 graden was. Hier natuurlijk even in gebadderd waarna de lunch voor ons klaarstond. Bijzonder om op deze mooie plek te luchen. Na de lunch doorgereden naar Laguna Verde, de laatste stop voordat we aan de hele lange rit terug naar Uyuni zouden beginnen. We hebben onderweg nog wel een aantal keer een korte stop gemaakt, maar deze rit terug was HEEL erg lang...

Woendag:
Vandaag reden we met de bus terug van Uyuni naar Sucre en vertrokken we om 10.00u. Om 18.00u zijn we weer aangekomen in Sucre! En wat waren we blij dat we eindelijk in Sucre waren! Voelde echt als thuiskomen na zo´n toch wel vermoeiende dagen!

Zo, dat was een korte samenvatting van 3 hele mooie dagen! Het was echt een enorme ervaring om op deze plekken geweest te zijn! En ook hele leuke mensen leren kennen...de groepgenoten waren ontzettend aardig en de chauffeur en zijn vrouw zo lief! Zij hebben zo goed voor ons gezorgd...hoewel we onderweg wel af en toe bang waren dat hij in slaap zou vallen!! Maarja...dan heb je altijd nog coca dat je wakker houdt!

Vandaag is het bij jullie Sint Joep en hier is het vaderdag! Een speciale dag en dus werd er op school veel aandacht aan besteed. Er werden zelfs liedjes over papa´s gezongen en gedanst! Heb een leuke cadeautje met de kindjes voor hun papa´s gemaakt. Waren ze erg blij mee!

Heel veel groetjes en een dikke kus van mij!! Mis jullie!

0 reacties | Reageer

Hiken op 3700m. hoogte...necesito coca!

Hallo lieve allemaal!

Daar ben ik weer! Is weer het een en ander gebeurd dus wilde jullie weer even op de hoogte brengen van mijn leventje hier!

Afgelopen week heb ik dus de hele week op de school gewerkt en dat is me heel goed bevallen. Het zijn allemaal superlieve jochies! Af en toe ook wel boefjes! Maar dat vind ik juist wel leuk! Ik heb de hele week eigenlijk vooral meegholpen in de klas, de kinderen geholpen met hun huiswerk en met ze gespeeld. Je merkt dat het heel erg gewaardeerd wordt dat je mee komt helpen en iedereen is dan ook superaardig. Ook van de kinderen krijg ik heel veel knuffels en kusjes! Zo lief en dankbaar!

Verder heb ik gister een hike-tocht van 7uur gemaakt! Deze tocht hebben we gemaakt op 3700m. hoog en door de hoogte was dit best wel heavy! Gelukkig is er dan cocathee dat wonderen doet!! Ontzettend sjiek om dit hier gedaan te hebben. Het uitzicht was zo ontzettend mooi! Ook hebben we rockpaintings bekeken. Dit zijn tekeningen op de muren die de Inca´s honderden jaren geleden getekend hebben. Mooi om te zien.
En je zit dan in de bergen, in the middle of nowhere, waar geen mens te zien is en geen geluid te horen is, maar dan is er wel een ´guard´ die de tekeningen bewaakt! Die woont hier in de bergen en zit de hele dag in zijn eentje in de buurt van deze tekeningen om ze te bewaken. Echt bizar! Haha en toen ik een foto wilde maken van hem, kostte dit me mooi 5 Bol. Had het kunnen weten!

Ik woon gelukkig ook niet meer alleen in het huis! Gister zijn er 3 meisjes bij gekomen, waaronder mijn kamergenootje uit Nederland. De anderen zijn een Engels meisje en een Noorse hippie haha. De eerste twee zijn ontzettend aardig maar de laatste is een btje vreemd. Vandaag komen er nog 2 nieuwe bij. Dan is het gelukkig weer wat drukker in huis! Helemaal alleen in dat huis vond ik maar niks..

Dit weekend ga ik een tour maken door Salar de Uyuni, dit zijn de grootste zoutvlaktes van de wereld. Ik vertrek zaterdag met de bus vanuit hier naar Uyuni, blijf daar dan overnachten en zondag begint de tour. Deze duurt 3 dagen en deze 3 dagen gaan heel indrukwekkend worden, maar ook heel primitief. We overnachten namelijk in huisjes die geen electriciteit en geen stromend water hebben. Echt back to basic dus...lekker avontuurlijk!
Naast de zoutvlaktes gaan we ook lagunes, geisers en hotsprings bekijken! Het schijnt adembenemend te zijn! Ik ben heel benieuwd en heb er heel veel zin in!

Laat jullie weten hoe het was!

Liefs xx Sanne.

0 reacties | Reageer

Volgende pagina »