Hallo allemaal,

daar ben ik weer! Dit weekend ben ik, samen met nog 2 andere Nederlandse meisjes (Radhika en Chris) en nog een Belgisch meisje naar Potosi geweest om de mijnen te bezoeken. Dit was allemaal erg indrukwekkend. Je ziet mannen werken in onmenselijke omstandigheden. Wij zijn met z´n allen ongeveer 1 uur binnen geweest en was blij toen we weer naar buiten konden! Maar de mijnwerkers in deze mijn werken gemiddeld 8 uur per dag maar er zijn bijvoorbeeld ook dagen bij dat ze 24 uur moeten werken. En dan komen ze dus de hele dag niet buiten en ze eten ook niet. Ze moeten de hele dag leven op coca, dit stilt de honger. Wij hebben dus een tocht gemaakt van een uur en dit was echt behoorlijk zwaar. Ik had echt momenten dat ik heel weinig adem kreeg en dit was een verschrikkelijk gevoel. We moesten ook een aantal keren kruipen omdat het zo laag was. Ik kan zeggen dat het niet bepaald een pretje was maar zeker de moeite waard. Vooral als je die mannen aan het werk ziet krijg je zo ontzettend veel respect voor hun. We hebben ze dan ook met plezier onze ´cadeautjes´ gegeven die we op de markt gekocht hadden (dynamiet!!, frisdrank en coca). Hier waren ze heel dankbaar voor!
Er werken ook kinderen vanaf 10 jaar in de mijnen maar die hebben we (helaas) niet gezien tijdens de tocht. Onze gids was een jongen van 27 jaar en ook een ex mijner. Hij heeft van zijn 10e tot zijn 15e in de mijnen gewerkt. Hij stopte op zijn 15e in verband met ernstige rugproblemen. Hij is in de mijnen begonnen omdat zijn opa, zijn vader en zijn broers hier ook werkte.
De eerste reden waarom mannen (en/of jongetjes) in de mijnen gaan werken is gebrek aan ander werk. Ze moeten hun geld verdienen en omdat er geen ander werk te vinden is, gaan we in de mijnen werken. Traditie (zoals bij onze gids het geval was) is reden nummer 2.
We hadden dus ook dynamiet meegenomen voor de mijnwerkers. Het werd ons aangeraden door de gids om dit te kopen. We liepen dus doodleuk allemaal met een zakje met dynamiet over de markt. Dat was wel een apart en grappig gezicht. Nadat we de mijnen uitkwamen ging onze gids dan ook aan de slag met de dynamiet die we extra hadden gekocht om er zelf ook even plezier van te hebben. Dit ging hij dus aansteken en erna kon iedereen ermee op de foto (leuk!). Nadat ik ermee op de foto was geweest, werd het me heel snel afgepakt door een andere gids die ermee wegrende en het, ver weg van ons, liet afgaan. Dat was wel even schrikken. Wat een knal! En dit steken ze dan ook af in de mijnen, om gaten te maken en om beter bij mineralen te komen.
We waren blij toen we weer buiten waren en moesten echt even allemaal bijkomen. Heel heftig wat we allemaal gezien hadden. Maar zeker de moeite waard geweest, ben blij dat ik dit gedaan en gezien heb!!

Voordat we gingen hebben we overigens de film The Devil´s Miner (El minero del diablo) hier in Sucre gezien. Deze film gaat over een jongetje van 14 jaar die in de mijnen werkt. Een hele mooie en indrukwekkende film! Een must-see, allemaal naar videotheek om ´m te huren !

Mijn laatste 3 weekjes in Sucre zijn inmiddels aangebroken! Ik ga de laatste week namelijk nog reizen richting Lake Titicaca. Ik wilde dit toch nog wel graag zien voordat ik terug zou komen naar Nederland dus heb ik besloten om dit nog de laatste week te doen en dan vanaf La Paz naar Nederland te vliegen.

Zo, nu zijn jullie allemaal weer een btje op de hoogte!

Liefs van mij.